Schrijf mee!
« »

Mensen

Levensweg

17 februari 2014 | 120w | Irma Moekestorm | 24 |

Het pad dat ik bewandel, is als een bergpas: het loopt door bergen en dalen en is bezaaid met obstakels. Sommige hindernissen zie ik van verre aankomen, maar andere doemen, als uit het niets, voor mijn voeten op. Daar ik geen risico wil lopen, neem ik enkel kleine stappen. Ook op deze manier zal ik uiteindelijk mijn doel bereiken.

Er zijn tijden dat ik kan genieten van de omgeving. De zon schijnt uitbundig, mijn pad lijkt geëffend. Toch blijf ik alert op uitstekende wortels en plots invallende duisternis.

Ondanks mijn oplettendheid, loop ik vast. Het pad stopt bij een kloof.
Na lang analyseren en prakkiseren, besef ik dat de kloof wel degelijk overbrugbaar is. Vastberaden zet ik een grote stap.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Irma Moekestorm of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

20 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »