Een volmaakte cirkel, volkomen naadloos rond. Zonder zichtbaar begin of eind. Hoe zit dat met een rotonde? Of plastic emmers die naadloos uit de fabriek komen? Mijn gedachten dansen toerloos in het rond: kom hier maar eens uit!
Wie heeft bepaald waar de cirkel begon, wie besloot: hier trek ik de lijn? Iemand moet toch ergens zijn begonnen. Wie het weet mag het zeggen. Ik vrees dat ik geen zinnige antwoorden zal krijgen en deze kwestie dus maar terzijde leg voor ik in hogere kringen kom te verkeren door in vicieuze cirkels te redeneren.
Gelukkig herken ik tijdig het helderrode stopteken en stap vlug uit het kringetje eer mijn associatie naar dissociatie draait en men van mij ‘Game over’ zegt.
leuk Gerda!
Dank je, Jose.
@Gerda Toch nog net niet “Doorgedraaid”?
Deze (erg lange) zin loopt niet goed:
– Wie het weet mag het zeggen, ik vrees dat ik geen zinnige antwoorden zal krijgen en deze kwestie dus maar terzijde leg voor ik in hogere kringen kom te verkeren door in vicieuze cirkels te redeneren.
Vanaf “en deze kwestie” loopt het grammaticaal niet goed. Beter is het om al eerder een punt te zetten en daar met een nieuwe zin te beginnen.
@Ineke:
Dank voor je reactie en waardering.
Aanpassen is gelukkig geen probleem.
@Gerda, dat is zeker fijn, om dat te kunnen doen #aanpassen
Leuk, een soort van kip-en-ei overpeinzing 😉
@Irma. Inderdaad, iemand wierp deze gedachte heel lang geleden op,
en het schoot me ineens weer te binnen.
(niet te lang over nadenken, haha)
Dank v je reactie en <3