Er staat een groene lamp gericht op mijn slaapkamerraam en ik voel me een soort biodynamische ecohoer, die voor een proletarisch bedrag een paar woorden omwoeld in veel te lange, door vettig condensglas reflecterend licht/ verlichte zinnen mag typen.
Hoera voor de eenzaamheid, een lofrap op de treurnis die je neerplempt en hup, vooruit met de geit, of liever, Ãn de manie van willekeur toch een weg vinden die discografische ditzo’s en datzo’s met zich meebrengt.
Broed ik een distel-salie uit mijn vingers?
Is er al een parentificationele relatie in de kinderdaglichtpop door associatie?
Er staat een groente lamp op mijn braadkamerraam en ik voel me een soort dynamo-antische veloboer.
Fietsend door het gras van de weide intonatie, zonder inspiratie.

@Lijmstok, zeer creatief taalgebruik. En scherp.
Weer een van die stukjes waar ik geen jota van begrijp, maar die ik desondanks prachtig vind. Raadselachtig…
omwoelt
Leukreatifistisch
Schijmvlerpe daropie op de wijdweedstrik met vergebaarlijke wemathoorden
@Lijmstok <3 Nazatoedeledoinpersonificationelismitischegratificatie 😛