Haar naam weet ik niet meer, de meeste namen van klasgenoten van de kleuterschool zijn weggezakt. We waren buiten, misschien op een speelplaats, misschien wel in het park een eind(je) verderop.
De juffrouw wist dat de naamloze een Engels liedje kon zingen, en vond dat zij dit kunstje moest opvoeren voor ons. Het meisje moet aarzeling en verlegenheid opzij gezet hebben om aan die wens te voldoen. Zij deed het. Maar zij keek de schare niet aan, onder het zingen moest zij nodig iets aan de gesp van haar schoen regelen. “Happy birthday to you” zong zij. Over wie? Maar dat dacht ik toen niet.
“Dit is niet waar” dacht ik. Ik zie wel nog steeds haar enkels voor mij.
Ontroerend. Mij lijkt voor wie in de voorlaatste zin beter dan over wie.
Overigens doet het mij denken aan Happy Birthday, Mr. President van de weliswaar Amerikaanse actrice Marilyn Monroe.
Nee, “over” want als er iemand jarig was – waarschijnlijk wel – ging het net zo goed over diens hoofd heen als over het mijne.
Uiteraard blijft het jouw belevenis.
@André, een mooi stuk, goed geschreven. Het “Over wie” kan ik niet goed plaatsen, ook niet met je uitleg. zoals ik je verhaal lees, hoeft er niet eens iemand jarig te zijn geweest. Daarnaast was het meer de juffrouw die over de hoofden van de kinderen iets zei.