“Oma, jij bent mama en ik de baby.” Mijn kleindochter van drie wordt de zorg voor haar baby’s waarschijnlijk wat te veel.
Ik wieg haar en zing een slaapliedje tot ze haar oogjes sluit.
Even later begint ze te huilen. Ik doe een speentje van een poppenflesje in haar mondje en ze drinkt luid smakkend. Daarna valt ze in slaap.
Als ze haar oogjes opent is:”Ssst, baby slaapt,” zo te horen aan haar regelmatige ademhaling, genoeg om in haar rol te blijven. Zo gaat het een tijdje door. Huilen, de fles en slapen.
Op een gegeven moment krijgt ze er genoeg van. Tijd om alle verantwoordelijkheden weer op zich te nemen.
“Oma, nou ben jij de baby en ik mama.”

Wat een lief verhaaltje, mooi geschreven.
Leuk einde. Ik zou graag eens muis willen zijn om te zien hoe dat afloopt. 😉
Irma, dank je.
Dank je Hay. Ik zal je verklappen dat het wiegen niet is gelukt.
@Hendrike, zo herkenbaar! Leuk!
Vertederend.
Lief!
Desiree, Levja en Lousjekoesje, dank jullie wel. Zulke ‘genietdingen’ moet je gewoon wel opschrijven.