Hij keek net iets te lang. Ze wiebelde wat op de stoel, peuterde aan een splinter in de armleuning. Hij wilde de mysterieuze lach vangen die zojuist op haar gezicht verscheen.
‘Ben je verliefd?’ vroeg de kunstenaar.
‘Je weet best hoe het zit, Leonardo. Het is verboden. Francesco weet van niets, dus…’ Weer die glimlach.
Hij sloot zijn ogen en maakte een beeld van de licht gekrulde mondhoeken. Ja…, zo moest hij haar schilderen.
‘Wil je je handen iets over elkaar leggen?’ Ze keek hem indringend aan en hij kon zich voorstellen dat zijn vriend ooit voor haar gevallen was.
‘Wil je je lichaam iets draaien en me aankijken?’
De kunstenaar knikte tevreden. ‘Prachtig.’
En weer verscheen die lach…
Werelds.


Mooi bschreven, alleen had die naam wat mij betreft rustig achterwege kunnen blijven. Na een paar regels en zeker na die ‘mysterieuze lach’ vul je die naam als lezer vanzelf wel in.
Misschien twijfelde je daar zelf toch een beetje over. Dat gevoel herken ik wel. 😉
@Hay, ik worstelde met de titel inderdaad. Omdat ik het themawoord niet heb gebruikt, moest dat van mezelf in de titel terugkomen. Suggesties welkom en dank je.
@Hay, oooh je bedoelt de naam ‘Lisa’?
Ben het eens met Hay. Lisa verpest het een beetje. Dat laatste woord zegt het al. briljant laatste woord, trouwens.
Ik vind ‘ongemakkelijk worden’ niet zo mooi. Desondanks een hartje.
@Desiree
Hij keek net iets te lang zodat ze wat ongemakkelijk werd.
kan ook als:
Hij keek net iets te lang waardoor zij zich ongemakkelijk voelde.
@Desiree leuk <3 Er wordt overigens nog steeds gespeculeerd wie model heeft gestaan voor de Mona Lisa. Eén van de speculaties is dat Leonardo zijn eigen beeltenis gebruikt heeft.
Erg leuk gedaan @Desiree.
Weet je ik vind het met Lisa iets liefs hebben en zonder de naam zou het mij automatisch een glimlach geven.
Graag gelezen.
@Hay, Leonardo, Jelstein, G.J, Levja, bedankt voor jullie op- en aanmerkingen. Ik heb Lisa weggelaten. De tweede zin aangepast. Dank allemaal.
Mijn hartje had je al. Nu ook een heel grote glimlach.
Desiree, ‘voelen’ triggert me altijd als mogelijke TELL. Zodat, waardoor en dergelijke indiceren gewoonlijk dat iets wordt uitgelegd.
Ik vroeg me af of je de eerste twee zinnen niet kunt combineren en je het wiebelen gebruikt om te laten zien dat ze zich ongemakkelijk voelt. (Zo is het nu ook bedoeld, maar de tweede zin legt dat m.i. te veel uit)
[Je mag het ook zo laten, hoor. Ik laat m’n hartje sowieso staan!]
Mooi geschreven, maar gelezen als over zomaar iemand.
Oh, bedoelde je Lisa…
@Leonardo, je daagt me uit om er meer van te maken. Laat grijze celletjes even werken. Lousjekousje, daar was ik al bang voor… dat het niet duidelijk zou zijn. Gelukkig staat het commentaar er bij als verduidelijking. Dank je
Levja; een grote glimlach terug…
@Desiree verander Nardo in Leonardo en men zal haar niet meer houden voor zo maar een Mona toetje
@Jelle. Ja, dat heeft wel wat 🙂
@Pisano jij rekent je rijk, Ga maar in een rijtje staan. Daar ben jij goed in
Jelstein en Nardo, haha, ik schets nog even verder…
Done!
Die Lisa presteert het nog steeds om de gemoederen vrolijk bezig te houden. Werelds.
@Desiree paints a picture about how it ’s gonna be
@allemaal; Ik hoop niet dat ik zoals Leonardo, er vier jaar aan bezig blijf. 🙂
Je hebt nog 4 dagen, maar… hoedt je voor ‘Perfectie’
je proeft de licht erotische spanning
Zo zou het gegaan kunnen zijn. Leuk en heel beeldend geschreven!
Oeps, ik mag geen twee hartjes geven. Die Leonardo, tja, die doet ’t ‘m. In die vier jaar herken ik me niet. Zo snel kan ik niet.
@Jose en Irma, dank je wel.
@Leonardo 🙂