De thee staat nog op de salontafel en op de canapé ligt een kat. Zo te zien slaapt ze, maar dat kan verbeelding zijn. De zon schijnt in de kamer maar zij brengt geen warmte. Ik voel tenminste niets….
Aan de schaduw te zien loopt de middag op zijn eind.
Er zijn geen mensen. Of toch!
Een vrouw. Ze staat daar maar en kijkt vertwijfeld in de verte. Haar lichaam spreekt boekdelen. Ze is alleen.
Ze beweegt niet. De grond ligt bezaaid met bloemen.
En glasscherven; het soort dat géén geluk brengt.
Plotseling zie ik vanuit mijn rechter-ooghoek een deur. Ik vertrouw het niet en probeer haar te waarschuwen: ‘Ga weg!’ maar er gebeurt niets.
Alles blijft zoals het is.
« Onwerkelijk
Het Spookkasteel »
« Onwerkelijk Het Spookkasteel »
Communicatie, Cultuur, Mensen
Zien
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Berio of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Onwerkelijk Het Spookkasteel »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties