Schrijf mee!
« »

Communicatie, Cultuur, Mensen

Zien

27 augustus 2013 | 120w | Berio | 0 |

De thee staat nog op de salontafel en op de canapé ligt een kat. Zo te zien slaapt ze, maar dat kan verbeelding zijn. De zon schijnt in de kamer maar zij brengt geen warmte. Ik voel tenminste niets….
Aan de schaduw te zien loopt de middag op zijn eind.
Er zijn geen mensen. Of toch!
Een vrouw. Ze staat daar maar en kijkt vertwijfeld in de verte. Haar lichaam spreekt boekdelen. Ze is alleen.
Ze beweegt niet. De grond ligt bezaaid met bloemen.
En glasscherven; het soort dat géén geluk brengt.
Plotseling zie ik vanuit mijn rechter-ooghoek een deur. Ik vertrouw het niet en probeer haar te waarschuwen: ‘Ga weg!’ maar er gebeurt niets.
Alles blijft zoals het is.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Berio of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »