Voor dag en dauw vertrok vader iedere dag naar zijn werk. Nooit voordat hij mij, zijn kleine meisje, een afscheidskus had gegeven. Stilletjes kwam hij dan mijn kamertje binnen, zodra ik zijn stekelige stoppelbaard voelde prikken werd ik wakker, strekte slaapdronken mijn armen naar hem uit, mijn ogen nog gesloten zei ik zachtjes: “Dag pappie.”
Op een morgen werd ik niet wakker van zijn stoppels, strekte wel mijn armen uit, maar hij raakte me niet aan. Zwaaide alleen. Ik zwaaide terug. Hij gleed al wuivend steeds verder bij me vandaan. Tot hij een stipje was, niet meer zichtbaar. Met een schok werd ik wakker. Papa was zonder afscheidskus weggegaan. Nooit heb ik vader teruggezien. Verongelukt!
Nog mis ik zijn ochtendstoppels.
« Zijn jullie helemaal betoeterd!
Geen kind »
« Zijn jullie helemaal betoeterd! Geen kind »
Familie, Liefde, Mensen
Ochtendstoppels
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Dana of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
9 reacties
-
Op 23 augustus 2013 om 18:27 zei Conny Hoogendoorn:
Wat ontroerend verdrietig. En hoe mooi ingehouden en integer verteld. Hoe graag zou ik nu meerdere hartjes geven! Prachtig, Dana.
-
Op 23 augustus 2013 om 18:32 zei Dana:
Je reactie doet me blozen Conny, dank je voor het aandringen x
-
Op 23 augustus 2013 om 18:34 zei lisette:
Oh nee! Nu zit ik hier verdrietig te hopen dat het fictief is!
-
Op 23 augustus 2013 om 18:41 zei Dana:
Blijf maar lekker hopen Lisette, dan hoop ik met je mee
-
Op 23 augustus 2013 om 19:47 zei lisette:
*snif*
-
Op 23 augustus 2013 om 21:46 zei Lousjekoesje:
Verdrietig, maar prachtig geschreven. Vooral dat zwaaien in je eentje.
-
Op 25 augustus 2013 om 22:55 zei Hay van den Munckhof:
Dit soort stukjes worden (naar mijn bescheiden mening) nog al eens te melodramatisch. Die valkuil heb je voor mijn gevoel weten te vermijden. het is gewoon een mooi, gevoelig stukje geworden.
Ik heb drie kleine opmerkingen;
* Van die twee eerste zinnen zou ik er een gemaakt hebben, verbonden door ‘,maar nooit’.
* ‘Stilletjes’en ‘kamertje’ vind ik te veel van het goede. Ik zou van ‘stilletjes’ gewoon ‘stil’ maken.
* ‘Verongelukt!’ zou ik zeker weglaten. Ik vind het stukje sterker als je de reden hier door de lezer zelf in laat vullen. Maar… als het toch niet verzonnen is, heb ik natuurlijk niets gezegd…
-
Op 26 augustus 2013 om 14:21 zei Dana:
Bedankt voor je reactie Hay van den Munckhof. inderdaad wordt het er mooier van met je suggesties.
(Ik ben er nog niet achter hoe ik mijn geschreven stukje kan veranderen) Het stukje is op waarheid berust, maar je hebt volledig gelijk, ben er zelf erg voorstander van om de lezer dingen zelf in te laten vullen
-
Op 26 augustus 2013 om 14:22 zei Dana:
Dank je Lousje voor je compliment
Reageren
« Zijn jullie helemaal betoeterd! Geen kind »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Beste Dana, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie