Schrijf mee!
« »

Familie, Liefde, Mensen

Ochtendstoppels

23 augustus 2013 | 120w | Dana | 12 |

Voor dag en dauw vertrok vader iedere dag naar zijn werk. Nooit voordat hij mij, zijn kleine meisje, een afscheidskus had gegeven. Stilletjes kwam hij dan mijn kamertje binnen, zodra ik zijn stekelige stoppelbaard voelde prikken werd ik wakker, strekte slaapdronken mijn armen naar hem uit, mijn ogen nog gesloten zei ik zachtjes: “Dag pappie.”
Op een morgen werd ik niet wakker van zijn stoppels, strekte wel mijn armen uit, maar hij raakte me niet aan. Zwaaide alleen. Ik zwaaide terug. Hij gleed al wuivend steeds verder bij me vandaan. Tot hij een stipje was, niet meer zichtbaar. Met een schok werd ik wakker. Papa was zonder afscheidskus weggegaan. Nooit heb ik vader teruggezien. Verongelukt!
Nog mis ik zijn ochtendstoppels.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Dana of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

9 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »