Levenloze ogen waarin de angst bevroren is. Haar uitdagende pose op het satijnen laken. Zijn hart smelt. Flits. En weer een scherp shot.
Plotseling staat ze op. Hij schrikt zich wezenloos, zijn ogen groot van angst. Dit kan niet waar zijn, zonet was ze nog morsdood.
Op het moment dat hij haar wil grijpen, verdwijnt ze geruisloos uit zijn beeld.
Angstige ogen, haar bevroren pose op het satijnen laken. Hij kwam zo betrouwbaar over. Een fotoshoot kon geen kwaad,toch? Had ik maar naar mijn vriendin geluisterd!
Focussen, nu!
‘Zo liggen blijven!’ Flits. Ja, precies goed zo. Prachtig. Flits. Zijn hart smelt.
Ooit zal hij lijken begraven, en ontsnappen aan de wurggreep van de flashbacks.
Er is leven na CSI.
Recente reacties