Al vijfentwintig jaar stap ik iedere werkdag in de kleine ruimte, vanwaaruit ik de trein in beweging zet en de wagons naar het juiste station dirigeer. Ik geniet ervan. Het is een afwisselend beroep met een afwisselend zicht op de wereld.
Toch is het niet altijd feest. Elke rit blijf ik de rails scherp in de gaten houden. Bang voor mensen die zich voor de trein willen werpen. We hebben goede nazorg, maar drie incidenten hebben hun sporen achtergelaten.
Terwijl ik de locomotief door de regen voort laat ploegen, valt mijn blik op de moestuin onderaan de spoordijk. Een vrouw rent met haar armen breeduit zwaaiend uit een schuurtje.
Ik open mijn raam en zwaai terug.
Het leven is mooi.
« Schrale troost
Kedeng »
« Schrale troost Kedeng »
Fictie, Mensen
In de bonen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« Schrale troost Kedeng »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Zie ook https://120w.nl/2013/sprookje-3/ en https://120w.nl/2013/schrale-troost/
🙂
Kijk, de stukjes inspireren elkaar 🙂
Fijn deze positieve (of misschien naieve) kijk erop.
@Hadeke, fijn verhaaltje, een ander gezichtspunt op de moestuin.
<3
Subtiel <3
@Hadeke Leuk gevonden!
Top! deze er achteraan :))
‘blijf ik opletten op’ kan beter. Vele varianten denkbaar. Meest eenvoudige: ‘blijf ik kien op’. Verder leuk te lezen en slim/inventief met die verwijzingen naar andere stukjes.