Ik zwom door de branding van de Noordzee. Omdat ik naar het Engelse strand wilde zwemmen. In Schoolslag. Ingevet met vet en smeer. Om de kou buiten te houden. Heb jaren getraind voor deze beproeving.
Toen ik door de branding was gezwommen werd alles sereen. Mijn training leek haar vruchten af te werpen. Mijn slag werd ritmisch, licht als in een automatisme. Endorfine stroomde als morfine door mijn lijf. Spierpijn van inspanning loste op als sneeuw voor de zon. Ik ademde, als vanzelf na iedere 4e slag uit, na iedere derde slag, krachtig en gecoördineerd in.
Toen ik op het Britse strand aanspoelde was ik blij, verheugd, trots, en zelfingenomen. Want ik heb het gedaan zonder begeleiding, hulp en ondersteuning.


Da’s een flinke prestatie! Mooi beschreven. Eigenlijk zat ik te wachten op een verrassende twist. Dat was dan weer de verrassing, dat hij het wel gewoon haalde 🙂
@Inge Hulsker Laatste regel goed lezen.
Een na laatste regel bedoel ik #excuus.
‘aanspoelde’? Betekent dat dat ie het niet haalde? Maar dan kan ie niet blij etc zijn, toch?
Hmm ben bang dat ie iets te moeilijk voor mij is 🙂 Sorry!
@Inge: In de hemel niets dan blijdschap.
@Defrysk Ah, zo had ik het niet opgevat nee. Is ook niet helemaal mijn geloof 😉 Wat mij betreft iets te ‘verkapt’ omschreven dus 🙂