Zomaar een tuin en boom: ‘Fladder dan!’ roept de moeder, ‘je moet wel fladderen!’ De jonge vogel schudt zijn vleugels. ‘Ja, goed zo, dat is goed. JAAAAH! Nee, niet stoppen!, waarom stop je?’ De moeder plant haar vleugels in haar zij en kijkt haar zoon vernietigend aan: ‘Ik ben al zes weken bezig om je te leren vliegen! Wat mankeert jou?’ Het jong kijkt haar recht aan en zegt dat hij geen zin heeft om te vliegen. Waarop de moeder ontploft van woede. Een gevoel van grote leegte overvalt hem: geen ouders meer. Hij zal het voortaan zelf moeten uitvogelen. Helemaal alleen. Maar gelukkig is dát niet waar want, onderaan de boom wacht een witte poes geduldig haar kans af.
« Paradijs
De oversteek »
« Paradijs De oversteek »
Communicatie, Fictie, Natuur
Alleenstaande vogel
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Paradijs De oversteek »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Lijkt wel wat op een fabel. Leuk.
Grappig verhaal met een onheilspellend slot <3
Leuk verhaal.
De eerste zin vind ik niet kloppen. Beter: Zomaar in een tuin.
Dank voor jullie reacties!
Leuk Michiel. Vooral dit zag ik helemaal voor me: ‘moeder plant haar vleugels in haar zij’ 🙂