Nederlandstalige muziek galmt door de straat: “Hij was unne leugenaar …“ Zittend op keukenstoelen voor de voordeur, zingen Arie en zijn vriend Henk uit volle borst mee.
Arie grijpt naast zich in een krat bier: “Gij ook nog één.”
“Doe maar.”
“Tis wat.”
“Wat?”
“Dat liedje goat over ons opa.”
“Echt woar?”
“Zekers te weten, dè woar zunne ontiegelijke schuinsmarcheerder. Die pakte werkelijk alles woar een gat in zat.”
Arie opent het bier, twee kroonkurken kletteren op het stoepje. “Opa heeft zoveel gezaaid dè wij broers kunnen zijn.”
Henk krabt achter zijn oren, neemt een slok bier en constateert dan: “Volgens mij ken dè nie, want ik weet vrij zeker dat ik uit ons, en nie jullie moeder ben gekomen.”


Vooraf excuses voor het gebruikte dialect en het vrijelijk verwisselen van mijn en ons 🙂 Strikt genomen volgens de regels is dit geen goed Nederlands, maar ik vond het passen bij de sfeer van het stukje.
@G.J. erg leuk, juist dat dialect geeft dat sfeertje.