Maar liefst 87 lentes heeft ze meegemaakt, mijn bijzondere oma. Ook al was ze geboren in de herfst, van 1913, ze hield vooral van de lente. In het voorjaar kwamen nieuwe blaadjes aan de bomen, gingen bloemen bloeien en begonnen de vogels weer te kwinkeleren. Een nieuw begin, daar hield ze van.
Zo heeft ze de allereerste auto in haar dorp zien binnenrijden, een gebeurtenis die ze nooit vergeten is. In de lente is ze getrouwd, tien jaar later was er de hongerwinter. Ze is op haar fiets met houten banden met haar twee peuters van Rotterdam naar familie in Drenthe gereisd om eten te halen. Het voorjaar erna werd de mooiste in jaren. Een nieuw begin. Ik mis haar!
@illce wat een mooi, liefdevol verhaal.
Dank je @Jelstein, ze was een bijzondere vrouw. 120 woorden lichten dus slechts een tipje van de sluier op 😉
<3verwarmend verhaal, ode aan je Oma!
Mooi illce. Een ode inderdaad 🙂
Leuk stukje.