Mijn benen werken als een geoliede machine. Op en neer, duwen en trekken. De wind suist om mijn oren. Voorovergebogen fiets ik door het landschap, zoals zo vaak. Toch voelt het anders. Iets voelt anders. Ik nader de stad. Nog even en ik ben thuis. Ik neem de bocht op volle snelheid en zet extra vaart, tot aan de verkeerslichten. Het licht is rood maar dat zie ik te laat want zij staat daar. In haar spijkerbroek en t-shirt. Ik rem voluit maar vergeet mijn voet uit het pedaal te klikken. Met een smak raak ik het asfalt. Als ik mijn ogen open zit ze over me heen gebogen en kijkt bezorgd. En ik weet het al. ’t Is lente.
« Lentebol
Houten banden »
« Lentebol Houten banden »
Communicatie
(F)iets
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van UnknownSkin of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Lentebol Houten banden »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
<3 Ik denk dat ik zo n smak tegen het asfalt ook wel overleef ;
@unknownskin Met een smak beseffen dat het lente is
@unknownskin, mooi geschreven, een dubbel lentegevoel.
Thnx!