Schrijf mee!
« »

Communicatie

(F)iets

11 april 2013 | 120w | unknownskin | 4 |

Mijn benen werken als een geoliede machine. Op en neer, duwen en trekken. De wind suist om mijn oren. Voorovergebogen fiets ik door het landschap, zoals zo vaak. Toch voelt het anders. Iets voelt anders. Ik nader de stad. Nog even en ik ben thuis. Ik neem de bocht op volle snelheid en zet extra vaart, tot aan de verkeerslichten. Het licht is rood maar dat zie ik te laat want zij staat daar. In haar spijkerbroek en t-shirt. Ik rem voluit maar vergeet mijn voet uit het pedaal te klikken. Met een smak raak ik het asfalt. Als ik mijn ogen open zit ze over me heen gebogen en kijkt bezorgd. En ik weet het al. ’t Is lente.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van unknownskin of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »