Schrijf mee!
« »

Familie, Liefde

De Lenteblues

11 april 2013 | 120w | Desiree Felen | 9 |

Mijn vader kijkt mijn dochter aan. Zijn glimlach maakt zijn gezicht zacht. ‘Ik lief jou lief.’
Mijn dochter begint te huilen en tegelijkertijd te lachen. ‘Ik lief jou ook lief opa.’ Hij lacht weer. ‘Niet verdrietig zijn meisje.’ Hij rust even. ‘Was ik een goede opa?’
‘Ja, je was een lieve opa, je hebt zoveel geknutseld met ons, dat zal ik nooit vergeten.’
‘Echt?’
Mijn dochter knikt. ‘Echt.’
‘Fijn.’ Hij sluit zijn ogen en even is hij weer in het schemergebied tussen hemel en aarde.

Dinsdag is hij overleden.
Als ik buiten kom, zie ik de knopjes aan de bomen. Lente… Het voelt zo dubbel. Ik weet dat hij hier maanden op heeft gewacht.
Mijn hart speelt de blues. Lenteblues.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Desiree Felen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

9 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »