Een traan druppelt langzaam vanuit haar ooghoek naar beneden. Resoluut sluit ze haar dagboek en legt met een zucht de kroontjespen neer. Dit “kluisje van haar hart” zal ze helaas moeten vernietigen, niemand mag het ooit in handen krijgen. Hoe naïef was ze als kind geweest, denkend dat ze zorgeloos, als een prinses, door het leven zou gaan. Niets was minder waar gebleken!
Haar leven moest als een onbeschreven blad zijn. Onkreukbaar, vlekkeloos. Met al haar wilskracht was het haar gelukt om dit decorum decennia lang in stand te houden. Nu was het genoeg geweest!
“Ik vertrek!” heeft ze haar dagboek zojuist toevertrouwd. Met een koninklijke kus neemt ze als Koningin voor de laatste maal afscheid van haar “geheime jeugdliefde”.
prachtig!
@Woordkriebels
Dank je 😉
@Gerda, leuk bedacht, mooi uitgewerkt.
“Ik vertrek”! Zie ELDA regel op forum, eerst leestekens dan aanhalingstekens.
@Desiree
Oeps, “voutje-bedankt” 😉
Bijzonder om op deze wijze ‘afstand doen van’ te beschrijven.
@Levja,
Dank voor je reactie en hartje.
Mooi stukje Gerda voor onze Trix’
@Jose van Rosmalen
Dank je.
Heel mooi.
@Anneke
Dank je.
@Gerda mooi verteld.
Wanneer je twee zinnen samentrekt met het woord ‘en’ dan hoef er voor ‘en’ gen komma geplaatst geworden. Dat is dubbelop.
@Ineke
Dank je, ik zal het aanpassen.