Schrijf mee!
« »

Communicatie, Mensen

Stille vriendin

16 maart 2013 | 119w | Else | 6 |

Een dagboek; ik hou er niet zo van. Ik snap dat het fijn is om je problemen en emoties aan een goede vriend(in) kwijt te kunnen, maar mijn vrienden reageren daar dan altijd op. Een lachje, een knikje, oogcontact, een klein woordje van begrip… Een vriendin van papier, een stille vriendin, daar raak ik een beetje onzeker van. Het is moeilijk om emoties te omschrijven, en als ik dat probeer heb ik bevestiging of herkenning van een ander nodig. Mijn onzekerheid over het omschrijven van mijn emoties zou ik dan weer moeten opschrijven, maar moet ik die dan toevertrouwen aan de schuldige? Of moet ik een tweede dagboek aanschaffen om mijn gevoelens over mijn eerste dagboek op te schrijven?

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Else of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »