‘Weet je nog, onze eerste ruzie.’
Zachtjes streelt ze de verdikking op de huid van zijn bovenbeen.
‘En hier, het bord miste je hoofd en sloeg stuk tegen de muur. Jammer dat die scherf tegen je schouder sloeg. Sorry.’
Ze liggen op bed. Hij in zijn onderbroek, zij in een badjas. Het witte kussen steekt fel af tegen het rood gevlekte onderlaken.
Haar vingertoppen zoeken zijn slaap.
‘Hier mikte ik beter, nadat jij jouw brandende peuk tegen mijn jukbeen uitdrukte. Eigen schuld.’
Beneden gaat de bel.
‘Vast de politie, ik doe even open. Het is over.’
Terwijl ze het mes op haar nachtkastje legt, hoort ze hem zacht zuchten. Ze had gehoopt dat de wond nu eens niet zou genezen.


Luguber. Maar hier en daar hapert het.
Steek = steekt
‘Bij mijn jukbeen kan je jouw sigarettenpeuk nog terugvinden. Eigen schuld.’ Voor mij is niet duidelijk wat er aan de hand is (wie de peuk heeft ontvangen)
Bij politie ontbreekt een i.
‘Ze had gehoopt’, waarom verleden tijd?
Iets te snel geplaatst wellicht.
meer bloed, minder taal 😉
@fons stomme foutjes, krijg ik ervan als ik ’s nachts schrijf en wil plaatsen. Ik heb ze aangepast. Dank. De verleden tijd in de laatste zin vind ikzelf onontkoombaar. (Viel het je trouwens op: geen ikverhaal van Hadeke.)
@lijmstok De komende verhalen hier, worden heel lief en aangenaam. Anders word ik die schrijver met de morbide fantasie. Ik moet om mijn reputatie denken.
@fons de zin met de peuk trouwens ook aangepast. Als die bij jou te onduidelijk is, dan zal dat voor meer lezers gelden.
Ik dacht al dat DeFrysk dit had geschreven. “Ze had gehoopt” kan in dit geval wel.
@Hadeke; ik hou ervan, die creepy stories, 🙂 Haat en liefde dicht bij elkaar.
@Hadeke, ja, wel om je reputatie denken, namelijk die van ‘Ongekroonde koning van het bizarre verhaal’.
– Het is over
Vind ik een wat flauw zinnetje. In de zin van, dat kan met meer pit
– Terwijl ze het mes op haar nachtkastje legt, hoort ze hem zacht zuchten.
Alsof het mes aan het zuchten is
Twijfels heb ik bij
het rood gevlekte onderlaken