Ik weet al bijna vanaf hun geboorte dat drie van mijn vier kinderen een erfelijke oogafwijking hebben. Na lange omzwervingen, vervelende en minder vervelende onderzoeken weet ik dat de waarschijnlijkheidsdiagnose de ziekte van Leber is. Waarschijnlijk inderdaad, want met zekerheid kunnen ze het nog steeds niet zeggen. Nachtblindheid, steeds verder afnemend gezichtsvermogen door pigmentvorming op het netvlies. Er is geen behandeling mogelijk. De cleane beschrijving van de oogarts trok onherstelbare voren in mijn ziel.
Vandaag tijdens de wintersport vakantie is de eerste echt grote klap uitgedeeld. De oudste kan niet meer snowboarden, ziet te weinig en valt teveel. Intens verdriet en boosheid vechten om voorrang. Het licht, zo noodzakelijk, wordt langzaam uit de ogen gedraaid. Tijd voor een nieuw begin.
« Trauma
Een beetje anders »
« Trauma Een beetje anders »
Familie, Liefde, Mensen
Ogenschijnlijk
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van BlaftwelBijtnie of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Trauma Een beetje anders »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@BlaftwelBijtnie Welkom terug!
De inzending past bij het thema, maar het thema-woord is hier (al of niet gewild) goed omzeild.
– wintersport vakantie
Is één woord
@Ineke Wolf: dank voor het welkom en je correctie ;). Het was niet bedoeld als inzending voor het thema, maar meer in mijn oude lijn van schrijven en aanleidingen daartoe. Desalniettemin dank voor het compliment.
@BlaftwelBijtnie Ik hoop weer meer van je te kunnen lezen
Dat klinkt als een heftige ziekte zeg. Intens stukje, goed geschreven.
@bwbn; een heftig verhaal, de slotzin raakt me. Vanuit een positieve gedachte lijkt me. Goed geschreven.