Hij was iedere dag gaan kijken en vandaag was het eindelijk zover. Fluitend haalde hij zijn schaatsen van zolder af en gaf zijn vrouw vlug een kus. Tien minuutjes fietsen en onderbinden die ijzers. Een voorzichtige eerste slag, een tweede… BAM – daar lag hij. Verbaasd keek hij naar zijn voeten; zijn schaats was scheef! Zijn humeur verdween als sneeuw voor de zon, hier kon hij niet op rijden. Grommend pakte hij in en fietste naar huis. ‘Lieverd, moet je nou kijken,’ begon hij, de trap oplopend toen hij haar niet zag. Hij vond haar in de slaapkamer, half bedolven onder een kreunend mannenlijf. Hij stormde sprakeloos de trap weer af, naar buiten. Eén scheve schaats was al meer dan genoeg…

;))
Leuk geschreven Brigitte!
Bedankt Inge!
@Brigitte Leuk geschreven!
Opmerking:
– ‘Lieverd, moet je nou kijken,’ begon hij, de trap oplopend toen hij haar niet zag.
Zoals het er staat, lijkt het alsof hij haar eerst wel zag, en later niet meer.
‘omdat’ lijkt daar beter te passen dan ’toen’
Maar ook dan blijft de zin een vreemde constructie houden.
Dank je Ineke! En die zin is zeker niet de meest soepele ooit, maar ja in 120 woorden moet je iets hè ;-).
Welnee, kromme zinnen zijn ook op 120w nergens voor nodig 😛
@Brigitte, de kunst is om het verhaal helemaal kloppend te krijgen binnen die 120 woorden
Ja natuurlijk, maar wat voor mij kloppend is, komt helaas niet altijd zo op anderen over ;).
@Brigitte Het kloppend laten zijn voor de schrijver is niet zelden een emotionele kwestie. Ongeacht of het om iets autobiografisch gaat of niet. Logisch ook, want het is het verhaal van de schrijver.
Maar je hebt ook zoiets als “Kloppend in taalkundig opzicht”. Wanneer daar voor lezers teveel obstakels zijn, haken ze af.
Met 120 woorden gaat het er dan om, om het juist ook voor lezers kloppend te maken. Het gaat hier niet om je dagboek, toch?
Jouw zin:
‘Lieverd, moet je nou kijken,’ begon hij, de trap oplopend toen hij haar niet zag.
Met hetzelfde aantal woorden:
‘Lieverd, kijk eens,’ begon hij. Toen hij haar niet zag, liep hij de trap op.
@Brigitte Wanneer je op het eind meer woorden nodig hebt dan er nog zijn, kun je eerst eens kijken waar je woorden kunt schrappen.
Dat kan bijvoorbeeld hier:
-Fluitend haalde hij zijn schaatsen van zolder af
Het woord “af” is daar volstrekt overbodig.
Het woord “eindelijk” uit de voorgaande zin kan eventueel ook geschrapt worden zonder dat dit het verhaal minder leesbaar/leuk enzovoort maakt.
Er valt ook te schrappen in:
– Grommend pakte hij in en fietste naar huis.
Met “Grommend fietste hij naar huis” bespaar je weer een paar woorden.
Uiteindelijk kun je door schrappen en schraven precies genoeg woorden overhouden om je verhaal pakkend te schrijven, zonder je er met kromme zinnen vanaf te moeten maken.
@Britte, waar schraven staat, is schaven bedoeld.