Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen, Sport

Doorloper

22 januari 2013 | 120w | G.J. van Gisteren | 7 |

Woest wapperende haren vechten vanonder een ouderwetse puntmuts tegen de noordooster. Striemende hagel slaat in zijn gezicht, ijspegels hangen van zijn snor als tralies voor zijn gekloofde lippen. Als hij Harns achter zich laat valt de schemering. Het is guur, -18 en nog tachtig kilometer te gaan. Het deert hem allemaal niet.

Net na middernacht verschijnen de lichten van Dokkum. Mechanisch ploetert hij verbeten voort, zijn voeten voelt hij allang niet meer. De wedstrijdleiding wil hem uit de race nemen, maar hij weigert koppig, Ljouwert is het doel. Een wankeling, iemand vangt hem op, alles wordt zwart.

Als hij de volgende middag kreunend wakker wordt in het ziekenhuis, vraagt een nieuwsgierige verpleegster: “Was het wereldrecord klunen al je tenen waard?”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van G.J. van Gisteren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »