Eenzaamheid is een sluipmoordenaar. Bijna ongemerkt vereenzaam je langzaam richting het graf. Vreselijke mensenmassa’s waarin je jezelf zo verrotte alleen voelt zoek je steeds minder op, er vereenzaamt namelijk niets meer als een groep gelijkgestemde zielen. Elke gelijkgestemde ziel sluit er automatisch eentje uit.
Hard op zoek naar enige vorm van aansluiting, maar het niet kunnen vinden omdat je het niet voor elkaar krijgt om die gemene deler van vertier te vinden. Geconfronteerd met pijnlijk goedkoop en simpel vermaak, hapklaar voor de flexibele geest gemaakt. Hap slik weg en op één twee drie laten we allemaal een beleefdheidsboertje. We spoelen de simpelheid weg met een zuur glas beaujolais en in een lallende polonaise hikken we op naar de volgende gang.
Een dystopie heeft toch met de toekomst te maken?
Je vindt dit geen deprimerend toekomstbeeld?
Zeker wel, maar ik haal niet meteen uit je stukje dat het ook als toekomstbeeld bedoeld is.
Hmmz ja, valt wat voor te zeggen, maar uiteindelijk is elk komende moment natuurlijk al toekomst.
Ik vind dit verhaal niet echt passen binnen het wedstrijdthema. Je beschrijft iets dat voor velen realiteit is en een dystopie omschrijft een (niet erg prettig) toekomstbeeld.
Opmerkingen:
– Het “we-gehalte’ van je verhaal is erg hoog en daarmee voor mij niet aangenaam om te lezen.
Maar dan … ik houd niet erg van “we-verhalen”. Niet waar niet duidelijk is gemaakt wie die wie dan zijn.
– Bedoel je werkelijk een “zuur glas beaujolais” of toch een glas zure beaujolais?
ja… de simplificering van de maatschappij is een feit en zal in de toekomst erger worden, uitsluiting en vereenzaming daarmee ook. Het we gehalte? hoe bedoel je? We zijn wij allemaal toch?
En shit ja… een zuur glas… damn it. daar heb je gelijk in ja. damn, das stom van me!
@Sammie, dat zure glas kun je nog veranderen.
In dat wij van jou, in jouw verhaal dan, herken ik mij niet en ik zal vast niet de enige zijn.
Daarom geen wij voor mij.
Hoe ik in het algemeen tegenover wij sta, kun je hier lezen: https://120w.nl/2012/diagnose-het-wij-en-ons-syndroom-versterkt-door-het-verkleinwoordvirus/
hahaha, ja als je het zo interpreteert dan snap ik dat je een hekel hebt aan ‘wij’. ik hoop niet dat ik na het lezen van jouw stukje daar nu ook last van ga krijgen. Maar ik vindhet hier overigens wel een ander verhaal. het is meer als een ‘als we niet oppassen overkomt ons, als mens, hetzelfde’ maar ik ga nu weg, misschien dat ik het straks anders zie. Aanpassen trouwens? opnieuw insturen met de wijziging bedoel je?
@Sammie Je kunt je stuk aanpassen, of wanneer je dat niet kunt (nog niet genoeg ingezonden, en/of geen account) dan kun je het aan De @Frank vragen.
En ja, ik hoop dat je het “we” afschrijft. Er zullen immers altijd mensen zijn die tegen de stroom ingaan.
Althans, dat hoop ik.