Bij
die eerste ontmoeting lezend
tussen de gitaar en Nico D.
lukte het niet de ontroering
binnen de ooghoeken te houden
iets hieraan
moet herkenbaar voor me zijn
gescherfde tranen
in muziek
kan
bij iets wat grondig past
en zo zuiver emoties vertolkt
dat die opleven
ook tussen de oogleden door
met de vader als god
strooit het lot
het zand in de ogen
van de herinnering
de vernedering
hangend als sneeuwklokjes
en toen de overgang
mijn verzet was
ik wilde zijn als ik
en niet als rol
niet in de rol van mijn vader
niet als oudste man
van het gezin
Recente reacties