Ik roep de kat, die niet naar zijn naam luistert. Daarom krijgt hij elke week een actuele naam. Hij heet nu al maanden Wilders.
In een flits zie ik dat zijn bek uitmondt in een staartje. Ik grijp hem bij zijn nekvel. Daar landt een piepklein muisje. Wilders wordt uitgezet. Terug in de kamer speur ik zonder succes 70 vierkante meter af, op handen en voeten.
Middernacht. Ik zet Wilders in, die me blond aan zit te kijken, met zo’n vage donkere uitgroei bij de haarwortels.
De volgende morgen: tuindeuren wagenwijd open, een beetje intelligente muis….
Twee dagen later vind ik een snuitje van wat ooit een muis was.
Heeft die doerak van een Wilders hem toch te grazen genomen.
Beste Willeke Stadtman, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie