Ooit was hij de rustige man geweest, de vader met de gulle lach. Ooit was hij de opa geweest die oneindig veel plezier had in de verhalen van zijn kleinkinderen. Hij nam ze mee naar de supermarkt, samen winkelen. Bij het weggaan een pakje kauwgom of een reep chocolade in de hand.
Nu ligt hij hier, wazig voor zich uit te staren. Hij kijkt langs me heen. Zijn wereld is zwart-wit en mij ziet hij daarin niet staan.
Ik ga naast hem zitten en streelt zijn handen, een bundeltje rimpels op een schoon wit laken. Mijn zoon van nog geen jaar kijkt vanaf de arm van mijn man mee. Dat merkt hij op en ze lachen naar elkaar.
Mijn opa.
« Singulariteit
Tranen »
« Singulariteit Tranen »
Familie
Klein moment
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van liedelet of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Singulariteit Tranen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties