Schrijf mee!
« »

Liefde

Singulariteit

15 december 2011 | 120w | Gerben Oebele | 1 |

Ik sta, wacht, en ik kijk. Er is niks meer wat het nu nog tegen houdt, ik ben hier en ik kan niet terug. Ik zie hoe ze, als in een droom, met zwevende passen steeds dichterbij komt. Mijn hartslag schiet omhoog, een klok staat stil, het licht gaat uit. De aarde draait terug als ze vlakbij is en haar lippen de mijne vinden. Het is een eerste, warme, rake kus. Ik smelt en ik pak haar beet. We zijn meteen een, het past. Haar warme lichaam slaat als een golf tegen me aan en ik omhels haar helemaal. Onze ogen openen tegelijk en een vonk van passie slaat terug in de spiegel van mijn ziel. Ik wacht niet meer.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Gerben Oebele of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »