In de Douwe Egbertsvrije supermarkt vraag ik aan een meisje bij de groenteafdeling of ik wat mag vragen en vervolgens: ‘Is er nog boerenkool?’ Ze begrijpt me niet: ‘Only English, I don’t speak Dutch.’
Ja, ik spreek en schrijf Engels, maar Nederlands is wel mijn moerstaal. Ik pak mijn telefoon en googel de Engelse vertaling van boerenkool. ‘Kale?’ Klopt dat wel? Ik laat de vertaling aan een man zien die naast mij staat. Hij is zo kaal als een biljartbal en zegt: ’Neem je ouwe moer in de maling.’
Ja, de verwarring beperkt zich niet alleen tot spraak. Het resultaat is dat ik thuiskom zonder koffie, boerenkool en een net ontweken klap voor mijn harses. (Eigenlijk is Amsterdams mijn moerstaal.)


Leuk.
Mijn verzoeknummer bij het thema: in de bieb (in Rotterdam wordt het gratis).
Lousjekoesje. Dank je wel. Lees ook deel 1. Dat heb je precies overgeslagen in je rijtje besproken verhaaltjes vandaag.