Met het dolgelukkige drijfvermogen van een foetus koester ik mijn bijziendheid. Dit is al het derde boek dat ik van dezelfde schrijver lees deze maand. Lezen roept bij mij beelden, ideeën, maar vooral veel vragen op. Hoeveel mensen haten hun werk tot op het bot? Of verafschuwen hun partner? Of hun huidskleur? Of de keuzes die anderen voortdurend voor ze maken?
Even resetten. Ik open het raam en hoor de eb en vloed van de verre snelweg. Dat doet me dan weer denken aan de ademhaling van de bergen uit mijn vroege kinderjaren. De doden van nu zijn de stemmen van toen. Waarom gelukszoekers haten als je zelf ook geluk nastreeft? De wind huilt niet voor niets, denk ik dan.

@Cesar: wat een mooie zinnen er weer in je stukje!
@Lisette. Dank voor de moeite van het lezen.
En wellicht dat de terugkeer van het weekthema wat meer stukjes gaat opleveren…
Laat de wind maar lekker waaien, ik hou wel van een briesje. Mooi geschreven.
Soms vertelt de wind een verhaal. Der Wind hat mir ein Lied erzählt, unsagbar schön …
@Luc @ Mien
Bij de Joden symboliseert de wind de Heilige Geest, die weer symbool staat voor goddelijke kracht. Dit zie je terug in het Oude Testament, waarin de woorden voor ‘wind’ en ‘lucht’ ook ‘geest’ betekenen.
In het hindoeïsme staat de wind voor levenskracht en adem.
En in de literatuur, in het bijzonder in de poëzie, wordt de wind vaak symbolisch gebruikt.