Met het dolgelukkige drijfvermogen van een foetus koester ik mijn bijziendheid. Dit is al het derde boek dat ik van dezelfde schrijver lees deze maand. Lezen roept bij mij beelden, ideeën, maar vooral veel vragen op. Hoeveel mensen haten hun werk tot op het bot? Of verafschuwen hun partner? Of hun huidskleur? Of de keuzes die anderen voortdurend voor ze maken?
Even resetten. Ik open het raam en hoor de eb en vloed van de verre snelweg. Dat doet me dan weer denken aan de ademhaling van de bergen uit mijn vroege kinderjaren. De doden van nu zijn de stemmen van toen. Waarom gelukszoekers haten als je zelf ook geluk nastreeft? De wind huilt niet voor niets, denk ik dan.
« Nieuws
« Nieuws
Fictie
Huilende wind
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Nieuws
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties