De nationale herdenking – zoals het woord al zegt – is bedoeld om de gruwelijkheden van de Tweede Wereldoorlog te herdenken zoals die Nederlanders is aangedaan. Eenieder op zijn eigen manier. Ter nagedachtenis aan familie, vrienden of ander leed. Daar horen, hoe verschrikkelijk ook, niet de slachtoffers elders in de wereld bij.
Al jaren zijn er op tv rond 4 mei spotjes te zien met het vriendelijke verzoek om twee minuten stil te zijn, terwijl je liever zegt: ‘Houd twee minuten je waffel!’ Praat maar niet over respect, want als dát er zou zijn was iederéén uit zichzelf al stil.
Amsterdam vreest ordeverstoorders. Plak die maar twee minuten als ‘randverschijnsel’ op de ringweg bij die zelfklevende beroepsklimaatdemonstranten. Tijd zat voor een selfie.


Ik heb geen herinnering nodig om twee minuten stil te zijn op 4 mei. Zo geleerd, zo gedaan. Wat betreft die ordeverstoorders…daar heb je wel een punt denk ik. Mafkezen zullen er altijd zijn.
Luc. Voor jou wel ja. Voor bepaalde groeperingen niet, die men niet durft te benoemen of erop aan te spreken.
En dat punt is nu juist het punt.