De twee konijntjes zijn met het naslagwerk mee vergeeld: de tweedelige medische encyclopedie. Ze hielden als tamme trouwe tegengewichten een boekenrij overeind en hebben mijn ouders overleefd.
De doorzichtige, plastic bladzijden met gekleurde afbeeldingen van organen en botten vond ik griezelig mooi – heb ik dat ook allemaal?
De huisarts – een dokter die vroeger nog aan huis kwam, avond- en nachtdienst had – verbood mijn moeder erin te kijken: ‘Mensen vrezen altijd het ergste.’ Toch googelde hij avant la lettre erin.
‘Dat dacht ik al,’ bevestigde hij zijn diagnose en pakte (zonder te vragen!) een Stuyvesant uit mijn moeders pakje sigaretten en schreef een niet te lezen recept uit.
‘Hij gooit de helft weg!’ zei ik toen hij naar zijn auto liep.
Ook de medische encyclopedie hadden wij thuis niet. Ook hiervan zei mijn moeder dat artsen er voor geleerd hadden.
Ik zoek ook het internet niet af naar kwalen. Wel lees ik de bijsluiters zorgvuldiger tegenwoordiger. Na een verkeerde diagnose te hebben gehad en nog erger, bijwerkingen bij de voorgeschreven medicijnen. Mijn opmerkingen digitaal en persoonlijk werden totaal genegeerd. Totdat … Lang verhaal.
De huisarts die langskwam in het ouderlijk huis herinner ik me nog altijd. Nu kan ik terugkijken en nee, ik geloof nooit dat hij een gezonde levenstijl had. Maar hij had aandacht voor zijn patiënten en nam daar ook tijd voor. Niet zoals nu, alleen aandacht voor het computerscherm.
Levja, herkenbaar. Onze dokter was nog een echte ‘dorpsdokter’ met aandacht voor zijn patiënten. De praktijk is hetzelfde, maar de opvolger(s)…
ervoor uiteraard
Tegenwoordig
bijwerkingen vanwege …
Levensstijl
Sorry, ik zat in de metro en de zon (eindelijk weer) scheen op de display van mijn mobiel.
Leuk: googlede avant la lettre.