Veel emoties waren er in die tijd: hoop, wanhoop, woede, soms berusting, veel verdriet.
Vijf jaar lang waren we bezig om zwanger te raken. Elke maand wéér niet gelukt.
Ik ging er mondjesmaat over vertellen, ook op mijn werk. Na de warme reactie van mijn dierbaarste collega, deelde ik het met mijn Tunesische kamergenoot. Hij hoopte dat ik vrede zou krijgen met mijn situatie. Hij noemde het: Insjallah. Het onvermijdelijke accepteren dus.
Hetzelfde eigenlijk dus als het ‘DV’ van mijn moeder. Het stond steevast achter afspraken in haar agenda: zo God het wil. Overgave aan je lotsbestemming.
Maar ik ben vooral een mix van ongeduld en hardnekkigheid.
Kinderen kwamen er alsnog, wat een geluk! Daarmee werd mijn lot echt bezegeld.
« Twee bier
Masterplan »
« Twee bier Masterplan »
Column, Familie, Liefde
Lot uit de loterij
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« Twee bier Masterplan »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Lisette, het is jouw stukje en in mijnn ogen vergelijkbaar met een vingerafdruk.
Jouw uniekheid. Als ik het zo mag noemen.En daar laat ik het ook bij.
Kijk nog wel even naar je laatste zin:’Daarmee werd mijn lot werd bezegeld.’
@Levja: ik weet niet goed of het een compliment is, maar ik laat grt hier ook maar bij. En dank voor je tip, ik ga het aanpassen.
In ieder geval goed bedoeld, Lisette. Uniek betekent onder andere enig in zijn soort. Ik ervaar dit als een compliment.
@Levja: hartelijk dank daarvoor!
Mooi geschreven, jij lijkt me een leuke mix, Lisette!
Geweldig dat de zo door jullie gewenste kinderen nu deel uitmaken van jullie gezin.
Lisette, ik gun het je van harte en volgens mij is die taak wel aan jou besteedt. Altijd weer wat te doen….
Wat is dit weer mooi persoonlijk geschreven, Lisette. Helemaal bijzonder in jullie situatie.
@Alice, @Luc en @Lousjekoesje: erg bedankt voor jullie reacties. Ik heb dit verhaal al vaker beschreven, maar het blijft in me leven.