“Toeval bestaat niet.”
“Ik wist niet dat jij in die onzin geloofde.”
“Onzin?”
“Ja, alsof alles deel uitmaakt van een groot masterplan waar geen ontkomen aan is.”
“Dat is toch zo.”
“En al is ik NU – op dit eigenste moment – mijn benen kruis, maakt dat daar dan ook deel van uit?”
“Ongetwijfeld.”
“Kijk, ik kruis ze nog eens. Ik hoop dat ik het continuüm nu niet ernstig verstoord heb.”
“Nee hoor, want het maakt allemaal…”
“…deel uit van het masterplan, ik weet het onderhand wel.”
“Ik ben blij dat je begint te snappen dat het allemaal voorbestemd is.”
“Oh ja? En wat is mijn ultieme lotsbestemming dan?” wou hij weten.
Ze glimlachte.
“Misschien om mij te overtuigen van het tegendeel?”


Een bijna onnavolgbaar gesprek… Ik snap het nog niet helemaal, maar vanwege het feit dat het allemaal deel uitmaakt van een groter plan, is dat geen bezwaar
Ik volg en ben deel van t plan.
Leuk.