‘Hoe is het?’
‘Tja, hoe zal ik dat nu eens zeggen, zonder fatalistisch te klinken. Maar diep in mijn hart denk ik dat het allemaal beschikt is. Verkeerd. Dat wel.’
‘Wat?’
‘Ik zag het niet aankomen. Lot redde zich wel, om haar hoefden we ons geen zorgen te maken. Pieter, hij was het zorgenkindje. Een vreselijke puber, geen land mee te bezeilen.’
‘En, hoe is het nu met hem… dan?’
‘Heel goed. Prima baan, lieve vrouw en twee kinderen. Een jongen en een meisje.’
‘En Lot?
‘Als de mens wikt en God beschikt, waarom heeft Hij het dan zo bestemd, tegen Zijn eigen wetten in, dat Lot is zoals zij is.’
‘Wat heeft Lot dan?’
‘Zij is van de vrouwenliefde.’
« Beschermengel
Het staat in de sterren »
« Beschermengel Het staat in de sterren »
Communicatie, Cultuur, Familie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Lots Lotsbestemming
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
9 reacties
Reageren
« Beschermengel Het staat in de sterren »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Een mooier lot bestaat niet. De liefde vinden.
Luc. De liefde vinden, daar gaat het hier helemaal niet over. Het perspectief!
Ik dacht bij het thema ook aan de naam lot.
Onbegrijpelijk dat daar een probleem van wordt gemaakt.
Lousjekoesje. Vanuit het perspectief van een ouder kan ik me de teleurstelling heel goed voorstellen. Dat betekent uiteraard niet dat het niet geaccepteerd wordt of dat een ouder dan niet meer van zijn kind houdt of dat er sprake is van veroordeling.
@Han: ik had gewild dat je mijn ouders nog had kunnen spreken. Zij zouden het pertinent met je oneens zijn geweest. Vanuit hun perspectief is er namelijkn helemaal geen teleurstelling geweest toen hun dochter (ik dus) ‘van de vrouwenliefde’ bleek te zijn. Acceptatie en houden van zijn daar een verlengde van.
Lisette. Allereerst, voor alle duidelijkheid: ik oor- en veroordeel niet!!! En wat fijn dat jij deze ouders had. Maar er zijn ook ouders die daar gevoelsmatig anders over denken, wél teleurgesteld zijn. Dát schets ik in dit stukje. Het kan heel moeilijk voor ze zijn en gevoel poets je niet meteen weg. Belangrijk is hoe ze ermee omgaan.
Ik onderschrijf Luc’s mening en ja vanuit mijn perspectief. De liefde vinden.
Het kan haken en ogen hebben. Zeker als vanuit geloof of welke reden dan ook bepaalde liefde buitengesloten wordt. Zelfs wordt gehaat.
Levja. Ik heb me in de situatie van de ouder in dit stukje ingeleefd. Buiten godsdienstige motieven kan ik de teleurstelling goed begrijpen. De liefde hoeft niet verdwenen te zijn, natuurlijk. Jammer dat de reacties hier niet over gaan: de kern van dit stukje.