Twee keer gaat het alarm op mijn telefoon. We krijgen wel vaker code oranje of zelfs rood om onze oren terwijl er sprake is van een briesje. Ja, ik overdrijf graag, net zoals die weerlui. Vroeger fietste ik er gewoon doorheen naar school. Dus ga ik ijzerenheinig naar buiten, maar ik krijg meteen een unheimisch gevoel als ik naar de wolken kijk: een opvallend magere man, gekleed in een zwart gewaad, kijkt mij dreigend aan. ‘Kijk uit hoor, zou je wel de straat op gaan? Je kunt een tak op je hoofd krijgen, zelfs een hele boom.’
‘Ga weg,’ schreeuw ik tegen de windrichting in. Een dikke tak valt rakelings langs me. Ik kijk met agnostische ogen naar mijn schouder…


Heel even dacht ik dat het een ode aan Marco Schuitmaker zou zijn, maar die bedoel je vast niet.
Luc. Marco Schuitmaker…? Nou, dit noem ik een belediging van mijn tekst.
Ja, het was dit keer menens met het weeralarm. Hier in Noord-Holland althans. Het meeste gevaar zit inderdaad in de mensen die de weersvoorspellingen met een korrel zout nemen (letterlijk wel handig bij ijzel), ijzerenheinig klinkt ook mooi.) Het is inderdaad een paar keer meegevallen na zo’n weeralarm. Een weervrouw legde uit dat een zomerstorm nog moeilijker is te voorspellen dan een winterstorm omdat het echt plotseling kan oprukken.
Lousjekoesje. Als ze niet waarschuwen met een code, en er komt wel degelijk een zware storm, dan is het natuurlijk ook weer niet goed. In ieder geval: een gewaarschuwd mens telt voor twee.
Daar ben ik het helemaal mee eens.
Lousjekoesje, dank voor je reactie.