Sommige plagen lijken je te achtervolgen. Ze staat met haar rollator in de weg.
‘Godsamme, hebben ze geen rolmops meer. Wat moet ik nou met hele zure haring: veels te veel. Rolmops, met een stukje zuur en ui erin, dat wil ik.’
Het onheil verlatend loop ik een straatje om naar het schap met shampoo, maar daar is ze ook weer heen geracet.
‘Wat is nou weer pH-waarde?’
‘De zuurgraad, mevrouw.’
‘Weet ik nog niks, ze verzinnen ook maar wat.’
‘Mevrouw, mag ik even…’
‘Je ziet toch dat ik bezig ben?’
Als ik mijn bananen wil wegen staat ze voor de weegschaal met een citroen in haar hand. ‘Die sticker past toch niet op een citroen?’
‘Probeer uw voorhoofd, mevrouw.’
Haha, leuke uitsmijter Han.
Iedereen ergert zich wel in de supermarkt.
Hier een stukje van mij uit 2015: Lidl problems.
https://120w.nl/2015/lidl-problems/
Haha idd de laatste zin is met weinig woorden beeldend!
Och ja, die mopperende supermarktbezoeker komt overal!
Iedereen (her)kent wel dergelijke scènes, dat het nog niet in boekvorm verschenen is…
Luc, de verhalen liggen op straat en in de supermarkt. Ik raap ze graag op.
Moet ik ineens aan Citroentje met suiker denken van Eli Asser denken.
Goed stuk, trouwens.
Levja. Dank je wel. Och ja, Citroentje met suiker, Het Schaep met de vijf poten. Heerlijke tv.
Inge, dank je wel.
Alice. Haha, zie je het voor je?