Appie heeft een subsidiehond aangeschaft. Kost hem geen drol. Appie moet bewegen, hij is té volslank. Onlangs vierde hij zijn tienjarig verblijf in de bijstand. Dat bevalt prima, en hij is nooit te beroerd om wat ‘van kleur’ bij te verdienen.
Laat Appie nu denken dat je hondenbelasting moet betalen, met als bewijs zo’n penning aan de halsband. Dus wil hij als deskundige, jubilerende minimalist ook daar vrijstelling voor aanvragen. Maar tot zijn teleurstelling is de hondenbelasting afgeschaft en kan hij dus geen vrijstelling hiervoor aanvragen. Wel moet een hond ingeënt en gechipt worden.
Zelf is hij ongevaccineerd. Niet uit angst voor de bijwerkingen, maar voor de chip – ondanks gegrom krijgt zijn hond geen vrijstelling.
‘Kom Wappie, we gaan wandelen.’


Mooie situatieschets.
Dank je wel.
Ik gun iedereen een hobby en zeker ook een huisdier. Het valt me alleen wel op dat iemand die minder te makken heeft vaak het huis vol heeft…
Leuk stuk, ook het jubileum. Grt
Ik zie het al voor me dat je deze hond moet roepen in het park: Wappieeeeee…!
Luc. Een huisdier is leuk. Maar veel in een klein huis…
Louisa. Wie weet hoeveel Wappies er dan op je afkomen.
Van een hopelijke vrijstelling naar een verplichting tot inenten en chippen is een lelijke streep door de rekening van deze jubilaris….
En ja Luc, dat denk ik ook weleens
Alice, daar moet hij niets van hebben!
Ja dat leek ik al te begrijpen, Han 🙂
Alice, ja hoor, het was maar een toevoeging.
Luc, die opmerking komt ook altijd na een aflevering van Steenrijk, Straatarm. Waarschijnlijk hadden ze die huisdieren al voordat ze in financiële problemen kwamen. En dat komt vaak niet alleen door een gat in de hand. En ze scheppen een band met die huisdieren, dus die doen ze niet zomaar weg. Bij een huisje met 20 honden of katten of een boel reptielen denk ik er ook wel ietsje anders over.
Maar: de hondenbelasting is afgeschaft? Dus ik hoef me niet meer schuldig te voelen dat mijn kat de behoeft in andermans tuinen doet?