We zijn al vele jaren bevriend, ondanks alle verschillen die we hebben. Toch is het de laatste jaren ‘anders’. Zo heeft hij (ongewild waarschijnlijk) geen kinderen en ik prijs me iedere dag weer gelukkig dat ik die wel mag hebben. Je zou denken dat er dan tijd genoeg zal zijn bij hem, maar dat valt tegen.
Weken van te voren wordt een afspraak gemaakt om naar de film of naar de sauna te kunnen gaan. Rekening houdend met zijn werkrooster en mijn agenda. Spontaan op de koffie komen is er niet bij want dan zitten de honden te lang alleen. Soms vraag ik mezelf af;”wie draagt daar de halsband?” Protesteren is zinloos. Daarbij, onze vriendschap is me veel meer waard.
@Luc: grappig beeld, dat je vriend wellicht aan de halsband zit. Verder lijkt het me een misverstand dat iemand die geen kinderen heeft, automatisch veel tijd zal hebben. Geniet verder van je vriendschap!
Dat vind ik een harde gedachte. Er kan meer aan de hand zijn. En een goede vriend weet dat.
Lisette, als ik op de fiets in de omgeving tour dan kom ik ook die wagentjes achter de fiets tegen, nee, geen kind erin…maar een hond(je)!
Inderdaad, ik weet hoe het zit. Dank voor je reactie. Grt
Herkenbaar verschijnsel. Zoals mensen naar hun inkomen gaan leven werkt dat ook zo met invulling van beschikbare tijd…
Ja, ook herkenbaar weer. Dank voor je reactie Louisa.
De vriend van jouw hp doet mij aan mijn tante denken. Mijn oom en zij waren ongewild kinderloos. De hond die zij hadden nam de plaats van een kind en zij hielden in die zin ook veel meer rekening met de hond dan dat mijn vader en moeder dat met onze viervoeter deden.
Ja Alice, ze hebben inmiddels de neiging om de honden boven alles te plaatsen en vergeten daardoor dat er ook nog anderen zijn…Grt
Gelukkig.