‘Goedemiddag, mevrouw.’
‘Goedemiddag, meneer.’
‘Slecht weer.’
‘Zegt u dat wel.’
‘Ah, daar komt de bus – zeg kinderen, die mevrouw en ik stonden hier eerder hoor.’
‘Ja. En?’
‘Nou ja, gaat u maar voor, mevrouw. Wat een uitvaagsel, die jeugd van tegenwoordig.’
‘Waar gaat de reis heen, als ik vragen mag, meneer?’
‘Naar het stadhuis.’
‘Daar moet ik ook zijn.’
‘Even wat laten veranderen in mijn paspoort. Kwestie van een letter, mevrouw.’
‘U ook al, meneer?’
‘Trekt u maar eerst een nummertje hoor, mevrouw.’
‘Dank u, meneer.’
‘Dat is snel geregeld, vindt u niet, mevrouw. Uh… ik bedoel meneer. Excuus, het is even wennen. Voelt u zich anders?’
‘Niet echt, meneer. Uh… mevrouw. Daar is de bus. Gaat u maar voor.’
Eén lettertje kan een groot verschil maken. Ook in de omgangsvormen! Jouw 120 woorden leveren mij een glimlach.
Alice, fijn dat je erom kunt lachen!
Ik ben heel tevreden met mijn eigen M. Hoewel ik tolerant denk te zijn heb ik af en toe toch moeite met een X…laat staan een verandering van M naar V of omgekeerd. Het is goed zoals het is. Grt
Luc. Totaal doorgeslagen idioterie.