De nieuwe mobiel is gekocht, nu wordt ie gevuld. Zo kom ik lang vergeten mapjes met foto’s tegen. Met een paar klikken zijn ze verhuisd.
Ineens verlang ik terug naar mijn ouderwetse fotoboeken. Jarenlang heb ik geplakt en zo de levensjaren van de kinderen, onze vakanties en andere hoogtijdagen bewaard. Bladzijden vol, gescheiden door doorzichtige tussenvellen. Op de buitenkant staat alleen het betreffende jaar vermeld. Ik kan ze uit de kast halen en vasthouden, de geur van mijn geschiedenis opsnuiven.
De documentatie van boomsoorten via een xylotheek spreekt me dan ook erg aan. Kistjes van elke boom, met informatie erin, verzameld als een boekenrij.
Ik stel me voor dat je ze ook kunt ruiken. Daar kan geen digitale opslag tegenop.

Helemaal met je eens, Lisette. Hoewel de digitale opslag ook weer voordelen heeft. Ik heb met mijn mobiel foto’s gemaakt van die uit mijn fotoalbums.
Veel foto’s waren of vergeeld of teruggelopen in kleur.
Zo ook van een oorkonde van papier, die erg beschadigd was.
@Levja: je hebt helemaal gelijk, soms is de geur die je opsnuift ook een beetje de vergankelijkheid.
Mooie overweging Lisette. Ik heb een beetje een haat-liefdeverhouding met afgedrukte foto’s. Ik vind ze het leukst om naar te kijken, maar ik heb nogal een achterstand opgelopen met het inplakken ervan… En nu is het zomaar weer zomer! Ik ga het in de herfst -weer- oppakken
@Alice: ik herken het, mijn verhaal klinkt opgeruimder dan het is. Maar met mijn digitale fotoboeken loop ik ook steeds achter…
Haha, +1 hier 🙈
Lisette, ik ruik de tastbare nostalgie. Mooi.
tegen op – tegenop
@Han: dank, en aangepast