‘Vergeet je niet wat, schat?’
‘Wat?’
‘De stekker van de laadpaal eruit te halen.’
‘Goed dat je het zegt, schat.’
‘Doet het pijn?’
‘Beetje gevoelig, meer niet. Zie je die rimpel?’
‘Nee.’
‘Mooi! Ik hoef pas over zes maanden terug te komen – ik heb honger, gaan we naar Loetje?’
‘Oké.’
‘Tweemaal de 3D-geprinte biefstuk graag.’
‘Wilt u daar genetisch gemodificeerde groente bij of gewoon etalagemateriaal?’
‘Etalagemateriaal?’
‘Ja, ter decoratie, de meeste mensen eten toch geen groente.’
‘Klopt. Mijn vrouw en ik zijn echte vleeseters.’
‘Het kan trouwens wel even duren.’
‘Printerstoring?’
‘Nee, u bent vroeg, de kok is nog niet helemaal opgeladen.’
‘Gaan we nog langs mijn moeder?’
‘Waarom?’
‘Haar robotje doet het niet.’
‘Zal wel een luie accu zijn.’
Ha Han, volgens mij heb ik ergens iets gelezen over Loetje en zijn 3D-geprinte biefstuk. Zijn restuarant is in Amsterdam, toch? Heb je dit al mogen proeven?
restuarant= restaurant
Levja. Het is een restaurantketen in en om Amsterdam. Nee, ik heb het niet geproefd en ga dat niet doen ook. Als ik biefstuk wil eten dan eet ik biefstuk. Zeker zolang vegetarisch vlees niet te vreten is. En al helemaal niet om een marketingstunt van een restaurant. Dan eet ik liever iets wat niet op vlees lijkt, met een heel andere vorm, structuur en smaak.
Ik begin er zelfs niet aan Han. Een mooie vinding maar het kan ook wapens produceren, daar ben ik dan weer niet blij mee.
Luc, ik dus ook niet.