We waren jongens, eensgezinde jongens. Meisjes waren stom. Het ‘sinterklaaslot’ bepaalde voor wie je een surprise op het laatste moment door je moeder liet maken.
We waren jongens, eensgezinde jongens, die hun obsessief opspelende hormonen voor henzelf hielden. Het sinterklaaslot bepaalde voor welk meisje je een gedicht moest schrijven. ‘Moest’, behalve als het lot je aan het mooiste meisje van de klas koppelde, voor de duur van slechts één gedicht.
We waren jongens, concurrerend verliefd op de liefde. Met een rijmwoordenboek en in de luwte van de veronderstelde anonimiteit schreef je het mooiste gedicht van je ‘hele leven’.
Schuifelend tussen de kratjes frisdrank zei ze: ‘Bedankt voor je gedicht. Ik herkende je mooie handschrift meteen.’
Een jongenshand is gauw gevuld.
« Alleen samen
Ergens in de krochten van je brein »
« Alleen samen Ergens in de krochten van je brein »
Cultuur, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
‘We waren jongens’
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
20 reacties
Reageren
« Alleen samen Ergens in de krochten van je brein »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Kijk, en daar houden wij meisjes dus van 😉
Levja, ik doe de meisjes graag een plezier.
Met een knipoog naar Nescio, mooi beschreven. Mooi verhaald.
Tja, zo is het.
Hadeke. Leuk dat je het opvalt. Dank je.
Carla. Dank je wel.
Han, hartelijk gefeliciteerd. Mooi stukje.
Van harte.
Hartelijk gefeliciteerd Han. Grt.
Van harte, Han.
Nu weet ik dus waarom het iets bekends mij bij opriep, maar ik het niet direct kon plaatsen. Nescio met “Jongens waren we, maar aardige jongens.”
Bij het schonen van mijn boekenkast heb ik zijn boek nog doorgebladerd. Ik heb ook best de tijd genomen om mijn boeken weer te ordenen.
Ewald, Hadeke en Luc. Hartelijk dank!
Levja. Dank je wel! Nescio heeft vlak bij mij gewoond. Een beeld van de Titaantjes staat in het Oosterpark, niet ver vandaan waar Theo van Gogh is vermoord.
Han, ja, ik ken het Oosterpark en ook alle beelden en monumenten daar. Best indrukwekkend. Ik heb daar ook De Titaantjes of wel Hommage aan Nescio gezien met de bewuste tekst. Ik ben te lang niet in Amsterdam geweest. Ik mis het best.
Overigens heb ik bij en mij omgewisseld, maar dat zal je vast hebben gezien en begrepen.
Levja. Haha, ik had er totaal overheen gelezen.
Leuk en gefeliciteerd.
Ik weet nog mijn Sintgedicht voor een klasgenootje:
*En nu is het gedicht uit.
Neem nog een stuk fruit.*
Geen fruit te bekennen, zelfs geen plaatje. En het was ook niet de stomste jongen van de klas.
Lousjekoesje. Haha, dat vergeet je nooit. Dank je wel.
@Han: proficiat!
Lisette, dank je wel!
Han, gefeliciteerd!
Carla, hartelijk dank.