‘Denk niet dat wij dit ooit zullen toestaan!’
‘Maar, vader. Ik houd van hem. Toe.’
‘Nee! Ik ben toch duidelijk. Onze adellijke lijn dient zuiver te blijven. Als hij niet aangeven kan of de mannelijke lijn, vier generaties terug van Duitse adel was, dan is er toch sprake van kwartierverlies. Dit soort onduidelijkheden in bloedverwantschappen zijn onvergeeflijk. Wij zijn Duitse stiftadel!’
‘Dus omdat zijn over-overgrootvader niet terug is te vinden in de Gotha, mag ik niet met hem trouwen? Moeder, zeg er wat van!’
‘Meisje, het spijt me. Als we dit soort zaken al laten lopen, waar eindigt het dan. Dat zie je zelf toch ook wel in?’
‘Toch gaan we trouwen. Ik ben namelijk zwanger. We krijgen een hertogje.’


Ik zie het zo voor me. Stiftadel. Met van die enorme stifttanden. Het moet niet gekker worden met die raspaardjes. Of moet het raspaartjes zijn? Leuk stukje. Informatief met kwinkslag.
@H2OWritez: leuk,en mooi dat de zuivere lijn wordt doorbroken. Ik hoop dat de ouders en het kind nog een plaats krijgen in de familie.