‘U bent gespannen,’ zegt de prikster.
‘Klopt.’
‘Er gebeurt u niets, hoor.’
‘Het is al gebeurd, maar ik wil er niet over praten.’
Ik moet een kwartier op een andere stoel zitten om te kijken of het wel goed met me gaat.
‘Bij nood waarschuwen,’ stond er vroeger in je agenda, met de naam van je partner, bloedverwant…
Aan de muur een afbeelding van een smartphone: ‘Gefeliciteerd! U bent gevaccineerd, deel dit moment.’ Ja zeg, ze zien me aankomen na die afschuwelijke gebeurtenis van gisteren. Ik moet straks, als alles goed gaat, nog langs de plaats delict ook.
Een kwartier is voorbij. Nu moet ik er toch langs: de Johan Cruijff ArenA. 0-4 tegen PSV.
Ik voel me niet goed.
Han, van plaats delict is hier geen sprake. Het is geen misdaad om van PSV te verliezen, niet voor de beker en ook niet met duidelijke cijfers. Maar…ik heb natuurlijk geen voetbalhart zoals jij. Naar opdrogende verf kijken vind ik net zo boeiend. Sterkte gewenst. Grt.
Luc. Plaats delict is hier zo ridicuul dat ik het niet eens tussen aanhalingstekens heb gezet. Net zo ridicuul als je laten vaccineren en dat te delen.
Telkens ben ik weer verbaasd (soms positief, soms negatief) over hoeveel je erin weet te stoppen, of eruit weet te halen Han. Petje af. Grt.