‘Het is niet koud.’
‘Nee, het is niet koud.’
‘Wel een beetje fris.’
‘Ja, wel een beetje fris.’
‘Het is lang geleden.’
‘Wat is lang geleden?’
‘Dat we op een terras zaten.’
‘Het is zeker lang geleden dat we op een terras zaten.’
‘Vijf jaar. Dat was met Els en Wim. Wat een saai stel.’
‘Zeker een saai stel.’
‘Er ging niets van ze uit.’
‘Nee, er ging niets van ze uit.’
‘Altijd met elkaar eens.’
‘Ja, altijd met elkaar eens.’
‘Voordeurdelers, meer ook niet. Deden niets samen, zoals wij.’
‘Nee, ze deden niets samen.’
‘Wij hebben altijd saaie vrienden. Het lijkt wel of we dat aantrekken.’
‘Ja, alsof wij dat aantrekken.’
‘Bitterballen?’
‘Lekker, bitterballen.’
‘Met mosterd.’
‘Ja, met mosterd.’
« De voordeurdeler van Vught
Letterkots »
« De voordeurdeler van Vught Letterkots »
Communicatie, Cultuur, Familie, Fictie
Het terras – gezelligheid kent geen tijd
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
10 reacties
Reageren
« De voordeurdeler van Vught Letterkots »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ja, dat …
Subliem weergegeven, Han.
Ga nog maar even door, Han, zolang de terrassen toch open zijn…
Zo kom je wel makkelijk aan 120 woorden, he, als je alles mag herhalen.
Toch grappig.
Lousjekoesje. Een waardeloze opmerking van je. Ik had een veelvoud van 120 woorden kunnen schrijven. Misschien is herhalen juist de essentie van dit stukje? O, toch grappig? Nou, dan heb je het toch begrepen.
Levja. Dank je hartelijk voor deze mooie reactie.
Ewald. Zal ik doen, het wordt steeds gezelliger.
Ijzersterk Han. Heten ze toevallig Maarten en Dianne? Dan weet ik wie ze zijn. Grt
Luc, dank je wel. Nee, namen noem ik niet.
Heerlijk Han!
Willem, tijd voor een pilsje in de zon.