‘Je was niet meer dan een voordeurdeler.’ Jouw laatste woorden galmen nog steeds door het appartement.
Een paar maanden geleden stond je plots met je spullen voor de deur. Je kon nergens anders heen. Die fragiele blik in je grijsblauwe ogen kon ik niet weerstaan.
Ik liet je binnen in mijn leven en we werden verliefd. We kwamen amper de deur uit. In de zomer leefden we op het balkon en bedreven daar nachtenlang de liefde, hoog boven de wereld.
De blauwe envelop in de brievenbus veranderde alles. Liefdesbetuigingen werden terstond teruggevorderd. Onze harten versteenden en jij trof snel regelingen zonder mij.
Ik deed dat ook, toen je net te ver over de reling hing. Een klein zetje was genoeg.
« Maak je niet druk
Theo, Tijl en de tompouce »
« Maak je niet druk Theo, Tijl en de tompouce »
Mensen
Hoge schuld
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Robbedoes of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Maak je niet druk Theo, Tijl en de tompouce »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Robbedoes: leuk stukje! Je ziet maar weer eens wat voor gevolgen de belastingdienst heeft….
Leuk.
@Robbedoes, goed geschreven geinig verhaaltje. Les: ga nooit over een reling hangen 🙂
@Lisette, Lousjekoesje en Willem, dank jullie wel voor de fijne feedback!
Goed stukje, Robbedoes. Het laatste zinnetje legt wat mij betreft net te veel de clou uit.
‘Ik deed dat ook, toen je net te ver over de reling hing’, was voldoende geweest. De lezer mag er wel wat moeite voor doen.
Daar zit wat in. Dank voor de tip, Ewald.