‘En wie ben jij dan wel?’ vraagt Gabriël.
‘Ik heb de naam Lucifer gekregen,’ antwoordt de engel bedeesd.
‘Vindt de baas het nodig dat er nog een bij dit project moet worden ingezet?’ schampert de vrager.
‘Hé Ga, laat die nieuweling met rust. Hij is ook maar gestuurd,’ komt Michaël tussenbeide.
‘Ja en wie mag hem inwerken? Ik natuurlijk weer!’ bast Gabriël.
‘Mijn taak is niet zo moeilijk,’ zegt Lucifer, ‘ik moet me vermommen als slang en de eersten op de proef stellen.’
‘Is dat alles?’ vraagt Gabriël.
‘Ja,’ antwoordt Lucifer opgelucht, ‘ik ga alvast de boom in.’
‘Waarvoor?’ vraagt Michaël nieuwsgierig.
‘Kijken of de appels al rijp zijn.’
‘Niet gluren naar die mannin!,’ roept Michaël hem na.
Lucifer grijnst.

Grappige dialoog, Willem.
zei Lucifer – zegt Lucifer (alles is verder in de tegenwoordige tijd geschreven).
Dank je Ewald (ik pas het natuurlijk aan; had het eerst in de vt).
Er schuilt een scenarioschrijver in je, Willem. Nog nog ff John bellen voor de financiering. Grt.
Mooi compliment Luc! Bel jij hem? 🙂
Ik heb wel een lijntje naar de man…
Willem, ik ben blij te lezen hoe het echt zat. Dit vertellen ze er niet bij! Genept door een nieuweling, en sindsdien vinden we het paradijs niet meer terug.
Apart stukje, Willem. Leuk.
@Menno, er lopen te veel leugenaars rond, dus nu maar eens de naakte waarheid.
@Han, dank je wel grote meester van de dialoog!